
Hierbij wat vader tips:
1. Zoek de communicatie niet de discussie!
Veel vaders voelen zich onzeker in hun rol door gebrek aan zelfvertrouwen en duidelijke voorbeelden.
Een controlerende ex of een nieuwe partner die teveel overneemt, kan ervoor zorgen dat je jezelf buitenspel zet. Dit leidt tot stress, onzekerheid en een verzwakte band met je kinderen.
Probeer het gesprek aan te gaan en niet je punt te maken. Prefereer je geluk boven je gelijk!
2. Be there, show up! Woody Allen zei het al: "Showing up is 80% of succes".
Kinderen hebben hun vader nodig. Het is belangrijk dat vaders hun rol bewust en actief opnemen, zelfs als dit in het begin onwennig is. Hieronder een vaak voorkomende situatie:
Vader: "Om discussies met mijn ex te voorkomen ga ik maar niet naar de schoolgesprekken". Uitleg school: "vader is niet betrokken".
Dus: Maak afspraken met school over de communicatie en je betrokkenheid!
3. Zoek de kracht (opnieuw) in het vaderschap!
Veel gescheiden vaders stellen zich zwak op uit angst, schuldgevoel of de overtuiging dat ze bij conflicten met de ex-partner toch aan het kortste eind trekken. Maar die houding is vaak gebaseerd op een verouderde mindset. De rol van de vader wordt tegenwoordig steeds meer erkend, ook in juridische contexten. Net zoals vaders hun kinderen aanmoedigen om in zichzelf te geloven en uitdagingen aan te gaan, geldt dat advies ook voor henzelf.
Door als vader te denken dat je geen kans maakt of geen plek mag innemen, stel je je automatisch minder krachtig op. Het is belangrijk dat je als vader durft te geloven in je waarde en actief je rol opneemt. Daarmee kun je de vader worden die je wilt zijn.
4. Praat met je kind, stel je coachend op.
Veel vaders communiceren met hun kinderen via de moeder, wat zorgt voor afstand in hun relatie. Ze denken vaak dat kinderen te jong zijn voor diepgaande gesprekken en houden het bij oppervlakkige onderwerpen.
Dit belemmert echter een echte band met je kind. Kinderen praten vaak makkelijker wanneer ze alleen met je zijn in de auto of tijdens een wandeling. Maak gebruik van die kennis en zoek naar geschikte momenten waarop je met je kind kunt praten. Daarmee bewijs je jezelf en je kind dienst.
5. Geef je grenzen aan, dat geeft duidelijkheid.
Veel vaders stellen geen duidelijke grenzen tegenover hun ex-partner of kinderen, vaak uit angst voor conflict, verlies van contact met de kinderen, of om de rust na een scheiding te bewaren. Hierdoor hopen ze op een betere verstandhouding, maar dit leidt vaak tot frustratie en opgekropte emoties.
Soms ontploft dan de opgekropte woede, vaak op een ongelukkig moment of tegenover de verkeerde persoon, zoals de nieuwe partner of de kinderen.
Door helder te zijn over je beschikbaarheid en bereikbaarheid voorkom je dat je verwachtingen wekt die je niet na kunt komen. Dat is niet alleen voor de kinderen prettig maar zorgt er ook voor dat je je aandacht op andere zaken kan richten.
6. Jij kiest waar je je tijd en energie in steekt – choose your battles!
Vaders steken dikwijls veel tijd en energie in gesprekken met hun ex, zijdelings gaat het dan over hun kind. Ze willen aan hun ex duidelijk maken wat hun goede intenties zijn en lijken zich te willen bewijzen als vader. De verwevenheid van het ex-partnerschap en het ouderschap maakt dan dat ze makkelijk meegezogen worden in verwijten en ellenlange mails met hun ex.
Kies ervoor om geen tijd te steken in eindeloze discussies of een een mail die nergens toe leidt, soms beantwoord je beter niet of je zegt dat je het gelezen hebt. Wil je toch een antwoord sturen dat het gesprek kan doen stoppen?
Gewoon “OK.” antwoorden werkt! De andere kan hier niets meer op antwoorden en zal na verloop van tijd stoppen met nutteloze verwijten.
Beste vader, wees de man die je zou zijn geweest zonder dat je rekening moest houden met een boze moeder. Of zorg ervoor de vader te zijn die je zou geweest zijn zonder een scheiding!
Veel vaders die ik spreek hebben het gevoel dat ze vooral aan het reageren zijn.
Op berichten.
Op afspraken.
Op spanningen.
Alles voelt reactief.
Mijn bedrijf heet Vaderschapskompas.
Voor mij gaat dat over iets simpels, maar krachtigs: weer regie pakken. Niet alleen reageren op wat er gebeurt, maar bewust kiezen hoe jij er als vader wilt zijn.
Een voorbeeld uit de praktijk.
Een vader deed als overbrugging aan birdnesting met de moeder van zijn puber-kinderen. Dus de kinderen blijven in het huis en de ouders wisselen elkaar af.
Wanneer hij met de kinderen was, deed hij vooral zijn best om het gezellig te houden. Leuke dingen doen. Pleasen. Geen reden geven dat ze bij moeder zouden klagen. De gevolgen laten zich raden. De kinderen hadden de regie.
Het contact werd niet beter ondanks het harde werken van deze vader.
Tijdens mijn gesprekken met deze vader vroeg ik hem:
Welke vader wil jij eigenlijk zijn? Wat wil jij meegeven, wat vind jij belangrijk als vader?
We bespraken dat het er dan vervolgens niet om gaat dat aan de kinderen uit te leggen. Maar om het gewoon te laten zien.
Deze vader besloot iets kleins te veranderen.
Na het eten bleef hij bewust in de woonkamer zitten.
Niet roepen dat de kinderen moesten komen.
Niet sturen.
Gewoon aanwezig zijn.
In het begin bleef het stil.
Maar na een tijdje kwam eerst het ene kind erbij zitten.
Later ook het andere.
Het lijkt een kleine stap.
Maar voor hem was het een belangrijke.
Hij merkte dat hij minder aan het vechten was om het “goed te doen”.
En meer gewoon vader kon zijn.
Weer in contact te komen met zijn kinderen gaf hem energie.
Dat is wat regie doet.
Een vader met kompas geeft zijn kind richting, rust en duidelijkheid.
Ik zag laatst een @Darkhumor filmpje dat bleef hangen.
Een vader vertelt zijn zoon dat het zijn schuld is dat papa en mama uit elkaar zijn!
De jongen schrikt. Je ziet de verwarring. Je voelt de pijn.
En dan… stelt de vader voor om een wedstrijd te doen wie het eerst bij het café is.
Satire.
Ongemakkelijk.
